Menâúıb-ı èAli Es-Semarúandì’de -mIş eki

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.16947/fsmia.1225643

Anahtar Kelimeler:

Menâúıb-ı èAli Es-Semerúandì, Türk Dili Tarihi, Klasik Osmanlı Türkçesi, -mIş eki, Batı Türkçesinde dudak uyumu

Özet

-mIş eki, Türk dilinin tarihî dönemlerinde çeşitli fonksiyonlarda kullanılmıştır. Ek,
genellikle dil uyumuna uygun olarak kullanıldığı halde dudak uyumuna girmesi çok geç
dönemlerde gerçekleşmiştir. Hatta dudak uyumuna en geç giren eklerden biri olduğu da
söylenebilir. Bu sebeple ekin kullanımı hem eserin nüshalarının tarihlendirilmesi hem de
benzer morfolojik şekillerin tarihî süreçteki gelişmeleriyle ilgili önemli bir bilgi kaynağı
durumundadır. Üzerinde çalışılan Menâúıb-ı èAli Es-Semerúandì adlı metin 17. yüzyılda
istinsah edilmiştir ve söz konusu ekle ilgili önemli veriler barındırmaktadır. Bu alanda
başka çalışmalar yapılmış olsa da bu çalışma dudak uyumu konusunu ele alacak çalışmalara
kaynaklık edecek nitelikte olacaktır. Üzerinde çalışılan eserde -mIş eki, yuvarlak
tabanlı fiillerden sonra hem düz dar hem de dudak uyumuna girmiş şekliyle yuvarlak
olarak tespit edildiğinden ekin bütünüyle dudak uyumuna girmediği söylenebilir. Eserdeki
bu durum ekin dudak uyumuna girme sürecinde olduğunu göstermektedir. Çalışmada
”Menâúıb-ı èAli Es-Semerúandì” adlı eserde geçen -mIş eki almış fiiller incelenerek
konu ile ilgili sayısal veriler ortaya konacaktır.

İndir

Yayınlanmış

12/29/2022

Nasıl Atıf Yapılır

MANSUR, A. (2022). Menâúıb-ı èAli Es-Semarúandì’de -mIş eki. FSM İlmî Araştırmalar İnsan Ve Toplum Bilimleri Dergisi, (20), 463–479. https://doi.org/10.16947/fsmia.1225643

Sayı

Bölüm

Araştırmalar ve İncelemeler