Dilin İşlevleri ve Edebiyat Eğitiminin Amaçları Çerçevesinde 1929 Müfredat Programı

Öz

Bazıları için dil çoğunlukla gramer anlamına gelir ve genellikle dilin edebiyat boyutu ihmal edilir. Edebiyat eğitimi, dilbilim ve yazınsal kuramlardan bağımsız bir şekilde düşünüldüğünde geriye ad, sıfat, zarf, ünlüler, ünsüzler, fiil çekimleri vb. sözdizimsel ya da kökenbilimsel araştırmalar kalır. Edebiyat eğitiminde gözden uzak tutulmaması gereken ilk öğe dilbilim, göstergebilim, alımlama estetiği, yorumbilim, metinlerarası ilişkiler vb. kuramsal yaklaşımlardır. Kökenbilimsel araştırmaları ve sözcük çözümlemelerini küçümsemeden belirtelim ki edebiyat eğitimi sözcük çözümlemesi değildir. Edebiyat eğitimi estetik hazzın edinildiği, kişisel bir davranış bütünlüğünün kazanıldığı bir çalışma alanıdır; yaratıcı çalışmalara yol açan bir etkinliktir. 1929 Müfredat Programı da bu noktalara vurgu yapmaktadır. Bu çalışmada, 1929 müfredat programı göz önünde bulundurularak, edebiyat eğitimini nasıl düşünmemiz gerektiği üzerinde duruluyor.