Emevilerin Avrupa Yürüyüşü Karşısında Frankların Direnişi: Puvatya ve Berre Nehri Savaşları

Öz

VII. yüzyılın ikinci yarısından itibaren İslamiyet, Kuzey Afrika, Ortadoğu ve Asya’da
hızla yayılarak Avrupa sınırına kadar yayılmıştır. İspanya’nın Müslümanlar tarafından ele
geçirilmesi, Merovenj Krallığı için giderek büyüyen bir tehdit oluşturmuştur. Başlangıçta
Franklar Müslümanları hafife almış, ancak zamanla bu tehdidin farkına varmışlardır.
Karl Martel iç karışıklıkları sona erdirerek Müslümanlara karşı Frankia’yı bir araya
getirmiştir. Bu sayede 732’de gerçekleşen Puvatya Savaşı’nda Müslümanlara karşı
büyük bir zafer kazanmışlardır. Ordunun komutanı Abdurrahman el-Gafiki’nin hayatını
kaybettiği bu savaş öyle büyük bir yıkıma yol açmıştır ki, savaş sonradan “Şehitler
Yolu” olarak adlandırılmıştır. Bu yenilgi büyüyen Müslüman tehlikesinin önüne bir
set çekmiştir. Mağlubiyetin büyüklüğü Puvatya Savaşı’nın günümüz çalışmalarında
Müslümanları durduran temel faktör olarak öne çıkmasını sağlasa da Müslüman-Frank
mücadelesi Puvatya Savaşı’nın ardından devam etmiştir. İki ordu 737 yılında Berre Nehri kıyısında da karşı karşıya gelmiştir. Gerçekleşen ikinci büyük savaşta Franklar savunma
stratejisini saldırıya dönüştürmüştür. Karl, Lombard desteğiyle ordusunu güçlendirmiş
ve Müslüman kuvvetlerine ağır bir darbe indirmiştir. Franklar, Puvatya zaferini Berre
Nehri Savaşı ile taçlandırarak Müslümanların ilerleyişini kalıcı olarak durdurmuştur. Bir
daha da Müslümanlar, Avrupa içlerine ilerlemeyi denememişlerdir. Franklar açısından
Karl’ın askeri dehası hem Merovenj Krallığı’nı hem de Hristiyan Avrupa’yı korumada
belirleyici olmuştur. Karl Martel’i ve Pepin Ailesi’ni güçlendirerek Karolenj Krallığı’nın
yükselişine zemin hazırlamıştır.